“daca s-a spart intr-o mie de farame, nu se mai poate drege”. gen.
astazi nu am niciun chef de scris si tot cheful din lume sa adun din astea o mie de bucati sparte. le-as cauta si le-as aduna cu atata atentie de cat sunt capabil, fara sa-mi stea prea mult gandul la ce fac. dintr-o mica datorie le-as pune la loc ca sa le spargem impreuna din nou. ma abtin totusi, atat de la scris cat si de la cules. sper la distanta pe care ar aduce-o demolarea repetata.
ma enerveaza (un pic) pluralul din getting away with it all messed up. de acord ca scriu prea mult pe langa. nu cred ca o fac si acum si totusi as sterge totul imediat.
